Ik geef de pen door aan…

Corianne Hiemstra – Van der Veldt

image

(foto kon niet worden geplaatst! Deze houdt u nog tegoed)

Mijn naam is Corianne Hiemstra – van der Veldt. Ik ben 32 jaar oud, getrouwd met Merijn, en woon in Slootdorp. Halverwege 2010 ben ik gestart met hardlopen met als doel dat ik de 10 km van Egmond in Januari zou willen lopen. Destijds kreeg ik zin om er aan te beginnen doordat Nynke Hopmans en Debby Sarlemijn (beiden ook lid van de vereniging) waren gestart met hardlopen bij een Start to Run-groep in Schagen. Daarnaast wilde ik ook iets aan mijn conditie doen en had ik eindelijk weer tijd over na het afronden van mijn studie. Ik ben gaan opbouwen aan de hand van een gedownload Start to Run programma met de stem van de Vlaamse Evy Gruyaert op de nu achtergrond. Helemaal leuk! Ik was super trots toen ik in Januari 2011 over de finish in Egmond kwam! Wauw! Wat is het toch gaaf om te merken dat je lichaam zó trainbaar is. En wat gaaf dat ik het volgehouden had en dat het mij gelukt was! Maar goed, het doel was behaald. En dan… Proberen te blijven trainen… Maar het was midden in de winter… En in je eentje lopen rondom Slootdorp wordt op een gegeven moment wat saai… Maar het was ook zonde om op te geven… Ondertussen hadden Nynke en Debby zich opgegeven bij de hardloopvereniging in Medemblik en het beviel ze erg goed. In maart 2011 ben ik ook lid geworden. En tot de dag van vandaag werkt het. De vereniging werkt als de zogenaamde ‘stok achter de deur’ om het hardlopen vol te houden. Ik loop 1x per week en daarmee houd ik de 10 km in mijn benen, zeg ik altijd.

In mijn dagelijkse leven werk ik 4 dagen in de week als fysiotherapeut/manueel therapeut in een particuliere praktijk in de binnenstad van Alkmaar. Het is een vrij grote fysiotherapiepraktijk (13 therapeuten) met als hoofdspecialisatie ‘nek-, schouder- en armklachten’.  De laatste 10 jaar heb ik vooral scholing gevolgd op het gebied van schouders, pijn, dry needling en manuele therapie. Onlangs had ik zin in heel wat anders! Mijn aandacht werd getrokken door een cursus op het gebied van hardlooptechniekanalyses. Met videobeelden de loopbeweging nagaan en proberen te analyseren waar het mis gaat in de bewegingsketen, waardoor een blessure in stand wordt gehouden of verergert. Ik heb de cursus 2 weken geleden gedaan en het was heel interessant.

In mijn vrije tijd ben ik veel te vinden in Westerland. Daar staat mijn paard gestald. Tijdens mijn jeugd/tienerjaren heb ik altijd een eigen pony gehad waarmee ik bij een vereniging reed en aan wedstrijden meedeed. Toen ik het huis uit ging om te studeren ben ik daar mee gestopt. Na 8 jaar deed de kans zich voor om op een paard van iemand anders te gaan rijden. En ja, na een bepaalde periode, ontstond toch weer de wens om er eentje voor mijzelf te hebben. Na een zoektocht heb ik de toen jonge, onbeleerde, 3 jarige Comana gevonden en gekocht. Het is een allround paard. Ik kan recreatief met haar rijden maar ook wedstrijden. Het is onwijs tof om te merken dat je steeds een stapje vooruit gaat. Dat je steeds een klasse hoger komt. Dat je groeit met elkaar. En dat oefeningen lukken die ik nooit voor mogelijk hield. Ook hier weer de kick van wat je kunt bereiken met trainen!

Ik heb even zitten denken over wie zich na mij mag voorstellen. Gezien het feit dat er nu 3 vrouwen een stukje geschreven hebben wordt het tijd voor een man. René! Jij bent de volgende! Ik weet niet wat je achternaam is. Maar ik heb afgelopen zaterdag even met je gekletst en ga je naam nu niet meer vergeten.